بَعدِ توحیدِ خدایِ لَمْ یَزَلْ

کون و هستی در سجودش از ازل

خوش بفرمود آن رسول مصطفی

روح عالم کُلُّهُم بر او فدا

یَشْکُرُ الْمخلوق هر کس کرده اش

شکر خالق کرد و هم شد بنده اش

رهبرم ای تو اَبَر مرد زمان

ای پناهت مهدی صاحب زمان

ای تو لطف ایزدی بر انقلاب

نام تو جاوید راهت جاودان

ای شهید زنده با زهر کلام

حامی تو قلب ما نسل جوان

ای تو تنها ناخدای بَحرِ دفعِ شُبهِ ها

شُبهِ ها گفتم مرا یاد آمده صد غصه ها

غصه ما نی ز دفع حیله های غربیان

غصه ما قصه قرآنِ بر سر نیزه ها

عمروعاص حیله گر حالا قلم شد نیزه اش

دین بی علم سیاست گشته او اندیشه اش

حیله او را کنون دامن زده آل سروش

بین چه ارزان دین خود را کرده بر غربش فروش ؟

دین بی علم سیاست دین موسی اشعریست

یار مولا او نباشد تا که یارش اشتریست

اشتری دین و سیاست را دو بال خود نمود

اشعری با حلقه ای چون تیشه بر دینش نمود

باز تاریخ زمین تکرار شد

عرصه بر یاران مولا تار شد

عمروعاصی با سیاست یار شد

حرف حق بدتر ز زهر مار شد

باغبانم چون برفت از گلعذار

در غیابش سیدی شد جای یار

بار الها عمر با عزت دِهش

دشمنانش را همی ذلت دِهش

دشمنش نی افعیانی از برون

حامیانی بیمُغ از حزب درون

شد عدالت حیله ی مکّاره ها

نردبانِ قدرتِ خود کامه ها

کار هر بز نیست خرمن کوفتن

گاو نر می خواهد و مرد کهن

با شعار و وعده های خَرمَنی

سوی رحمت ای مسلمان چون روی ؟؟

حسین نژاد